دست های پشت پرده سینما، مانع اکران قاتل و وحشی

احمد صبریان

گزارش مفصل و پر نکته از بحث پرشور درباره‌ی جشن‌واره‌ی فیلم فجر 1403

محمود گبرلو، عضو هیات انتخاب جشن‌واره‌ی فیلمِ فجر: «سال آینده سال خوبی برای سینمای ایران نیست.»

/ «فیلم‌ساز ما به لحاظ ساختاری، قدرت بالایی دارد اما کسانی که برای تولید سینمای ایران برنامه‌ریزی می‌کند، عقب‌تر از تماشاگر و فیلم‌ساز هستند.»

/ «‌[درباره‌ی "قاتل و وحشی"] در پشت پرده تصمیمات متعددی درباره اکران فیلم" قاتل و وحشی" وسینمای ایران گرفته می‌شود که ما متوجه آن نمی‌شویم».

مهدی کرم‌پور: « ما حتی سه فیلم اجتماعی جدی هم در بین این 33 فیلم نداشتیم» «این سیستم خودش را آپدیت نکرده و همان‌گونه‌ای کار می‌کند که در دهه ۷۰ بود.»

/ «متاسفانه اکنون محتوای ضعیفی داریم و فیلم‌سازانی که نگاه راه‌بردی جدی داشته باشند، نداریم».

سجاد نوروزی: «ایران بعد از آبان ۹۸ یک ایران است و ایران قبل از آبان ۹۸ یک ایران دیگر و این اصلا به دولت ربطی ندارد»

/«زمانی که ماهیت توسعه نیافته باشد ما در این جلسه به جای اینکه مرور کنیم چطور شد که مخاطب دوباره به جشن‌واره برگشته است، درباره این صحبت می‌کنیم که چطور این همه حاشیه ایجاد شد».

امیر قادری: «سال آینده آن‌قدر که منتظر جشن‌واره‌ی فیلم کوتاه هستم، منتظر جشنواره

فیلم فجر نیستم»

/ «مردم هم‌واره سینمای ایران را می‌بخشند و دوباره سرخورده می‌شوند.»

/ «جشنواره فیلم فجر 43 نشان داد که سه جریان سینمای ایران یعنی سینماهای استراتژیک، اجتماعی و کمدی رو به افول هستند.»

/ «همان‌قدر که تصمیمات حاکمیتی در رسیدن ما به این نقطه تاثیر دارد، حلقه‌های سینمایی ما در بخش خصوصی که از دهه ۶۰ شکل گرفته است در این نوع انحصار سینما نقش دارد».

نقد و نظر

فکر می‌کنم خروجی بحث این است که به هرحال بعد از مدتی مردم دوباره تا حدی بخشیده و به جشن‌واره برگشته‌اند. از طرف دیگر سینمای ایران در بخش‌های مختلف خود یعنی آثار کمدی، اجتماعی، ارگانی و... محصولات مفید و تماشاگرپسند تولید نکرده و این دوباره باعث سرخوردگی می‌شود. اگر تحولاتی در تصمیم‌گیری‌ها اتفاق نیفتد، ما حاصل‌ای خواهیم گرفت که تا الان وجود داشته است. باید تصمیم‌های تازه‌ای گرفته و روزنه‌های به‌روزی باز شود که حرف‌هایی که این‌جا گفته شد، تکرار نشود...